Onze 5de en 6de week in Kenia

4 sep

3 minuten om te lezen

Hallo lieve familie, vrienden, geïnteresseerden,

In deze nieuwe blogpost vertel ik wat meer over week 5 en 6 van ons project in Kenia. Het was een periode van vallen en opstaan, succes en leerervaringen...

De belangrijkste mijlpaal die we bereikt hebben is het installeren van onze zonnepanelen op de 'mounting structure', een metalen constructie van enkele meters hoog. We kozen voor deze manier van installatie omdat geschikte daken niet aanwezig waren en om de veiligheid tegen diefstal te verhogen, aangezien in de regio dit een reëel risico kan zijn. Zoals alles begon ook dit proces met een stevige fundering, waarna we de zijprofielen installeerden en vervolgens de dwarsbalken. De grootste uitdagingen zaten in de kleine details: zorgen dat alles zo waterpas mogelijk staat, rechte hoeken 90 graden zijn. We misten ervaring en soms ook gespecialiseerd gereedschap maar konden dit componseren door een grote dosis creativiteit, inzicht en doorzettingsvermogen. Om te verzekeren dat de zonnepanelen, waar door de fabrikant gaten in gemaakt waren, perfect zouden passen op onze structuur, maakten we tijdens de installatie van de dwarsbalken een soort "fake zonnepanelen", bestaande uit houten planken met de exacte dimensies van de werkelijke panelen. Het is maar goed ook dat we dit hebben gedaan want door de licht buigzame natuur van de metalen baren was het enorm uitdagend om accuraat af te tekenen, dit alles gebeurde dan ook nog eens op 3 meter hoog!

Na een goede week stond de metalen constructie eindelijk op poten, we moesten nog eventjes wachten op de levering van een 'Terragrif', die een goede aarding van de panelen verzekerd. Het installeren van de panelen was ook een grote uitdaging, er kwamen 3 ladders, 2 klimharnassen en een sterk team aan te pas. Na 2 lange dagen zwoegen en zweten lagen de panelen er dan eindelijk op, en kon de volgende fase van het project beginnen: bekabeling en installatie van veiligheidscomponenten.

(nog wat foto's)

Tussen week 5 en 6 besloten we om enkele dagen eropuit trekken, onze bestemming: Ruma National Park! Dit nationale park in het westen van Kenia is veel minder bekent als de parken in de buurt van Nairobi, wat een pluspunt is. Een te druk bezocht park brengt minder verstoring en stress met zich mee voor aanwezig de dieren, planten en ruimere habitat. Te veel mensen, in auto's doorbreken ook wat de natuurbeleving en de connectie met het landschap. We bleven 2 dagen in Oribi Guest House, aan de rand van het park met echt een prachtig uitzicht!

Tijdens al dit werken moeten onze maagjes natuurlijk ook worden gevuld, en we hebben chance want het eten in Kenia is echt fantastisch (behalve de vis dan waar we elke keer ziek van worden :) ). We hebben ook dubbel chance want Valery, in wiens huis we verblijven, heeft ons enkele gerechten geleerd zodat we terug in België culinair terug naar Kenia getransporteerd kunnen worden.

Enkele van onze favorieten gerechten zijn:

Chapati, origineel een Indisch gerecht maar heel populair hier. Vooral in de kustregio zijn er veel Indische invloeden in het land.

-Ugali het basisvoedsel van de Keniaan, vooral op het platteland. Het kan van verschillende soorten bloem gemaakt worden, zoals maïs, sorghum... Ugali wordt vaak samen gegeten met fijn gesneden kool (Skumawiki) en kleine visjes (Omena) uit het Victoriameer.

-Nyuka (of Udhi in Kiswahili). Dit is een soort pap gemaakt van zoete aardappelbloem, vaak gemengd met andere granen. Dit is mijn favoriete ontbijt en gelukkig niet moeilijk om te maken. Voor extra smaak kan het ook even gefermenteerd worden en limoen en rietsuiker erbij is een absolute must! Qua ontbijt mag ook thee, met veel melk en gember niet ontbreken. Vaak maakten we ook wentelteefjes of experimenteerden met bananenpannekoekjes. De bananen hier in Kenia zijn echt vele malen beter als in België en voor een verse advocado moet je in een boom klimmen en er één plukken.