Onze 3de en 4de week in Kenia!

Dag lieve vrienden, familie, geïnteresseerden!

Ondertussen zijn wij al een dikke maand op project en is het een goed moment om even terug te blikken over de afgelopen weken. Voor we hieraan beginnen willen we graag eerst nog wat meer vertellen over Gitaru Marigu, de organisatie waarmee we samen dit project aan het realiseren zijn. De organisatie gaat al vele jaren terug, tot 1998. Gitaru Marigu is een "Self Help Group", moedige mensen die hun eigen lot in handen nemen en samenwerken voor een betere toekomst. Oorspronkelijk hielden ze zich vooral bezig met het helpen van kwetsbare leden van de community, zoals alleenstaande moeders of slachtsoffers van HIV/Aids. Vandaag gaan hun acties verder, enkele jaren geleden begonnen ze met bijen houden, gesteund door BeesAbroad, een NGO uit de UK. Door honing en andere bijenproducten te produceren, krijgen de mensen een extra inkomstenbron. De laatste grote ontwikkeling is het resource center, een gebouw waar verschillende activiteiten kunnen plaatsvinden zoals het verwerken van de honing en bijenwas, vergaderingen, computerlessen... In ons project is een belangrijk doel dan ook om de resource center van duurzame zonne-energie te voorzien om deze activiteiten mogelijk te maken. Op de foto hieronder staat Peter Nyabola, de chairman van Gitaru Marigu en het kloppende hart van veel van hun initiatieven.

Een belangrijke stap die we in de derde week konden afwerken is het platform waar de tank op zal staan. Deze moet voldoende sterk zijn om het gewicht van de volle tank van 10.000L te kunnen dragen. Het maken van de tank was een heel proces, we kregen hulp van veel leden van de community en in het bijzonder zijn we heel dankbaar voor Brandon en Maxwell die ons veel bijgeleerd hebben over beton mixen, stevige muren bouwen en mooie afwerking. Het was zwaar werk maar het bracht veel voldoening om een tastbaar resultaat te zien, in contrast met het meer theoretische en conceptuele werk tijdens het schooljaar en in de eerste weken van het project.

Het graven en casen van de borehole werd in week 3 ook afgewerkt en een pomptest werd uitgevoerd. Dit betekent dat de productiviteit, hoeveel water opgepomd kan worden, wordt gemeten door 24 uur langen water op te pompen en continu het debiet te meten. Tijdens het pompen zakt het waterniveau en hierna wordt een andere belangrijke eigenschap van een boorput gemeten, de 'recovery': hoe snel het water terug naar het oorspronkelijke niveau stijgt. Na deze test krijgen we goed nieuws te horen, de borehole is héél goed gelukt, en kan 6.0 kubieke meter per uur leveren, dit zijn ongeveer 30 badkuipen! We zijn hier heel tevreden mee en na dat de waterinstallatie voltooid zal er voldoende water beschikbaar zijn om de omliggende huishoudens van een kwaliteitsvolle waterbron te voorzien. De kwaliteit van het water is ook in orde, water uit een boorput zorgt meestal voor veiliger water doordat het contact met wateroverdraagbare ziekjes beperkt/afwezig is, dit is een groot voordeel in regio's waar de sanitaire faciliteiten niet zo hygiënisch zijn!

De manier van transport is een enorm contrast tegenover België. Heel populair is de "boda boda", een mototaxi, ideaal voor korte afstanden. Op deze moto's wordt er echt vanalles vervoert, houten planken, zakken groenten en fruit, hele zetels, een andere moto en zelfs af en toe een lijkkist. Voor langere afstanden is er de matatu, een busje waar vaak wat meer passagiers inzitten dan eigenlijk is toegelaten, recent zaten we met 22 mensen in de auto, echt een ervaring! Voor veel korte en langere afstanden wordt er natuurlijk ook gewandeld en af en toe zien we eens een fiets. Toen we in Oyugis, onze dichtsbijzijnde stad, enkele 2dehands fiets te kopen zagen, besloten Rinus en Ilan na een stevige onderhandeling 2 fietsen te kopen. Het is echt ongeloofelijk hoeveel dit onze perceptie van het landschap veranderde, we hebben hier ook echt veel onafhankelijkheid en vrijheid meegewonnen en de fietsen werden naast dagelijkse tripjes naar de stad ook al gebruikt voor langere avonturen in de streek.

Op het einde van de 3de week en heel de 4de week hebben we zeker niet stilgezeten! Om onze elektriciteitskabels en waterleidingen in de leggen moesten we talloze meters geulen graven, van wel 60cm diep. De reden hiervoor is voornamelijk veiligheid, aangezien de kabels op bepaalde plekken in de buurt liggen van akkers waar geploegd wordt of in de toekomst graafwerken gedaan kunnen worden. Voor dit grote werk stonden we gelukkig niet helemaal alleen, en op veel dagen kwamen onze vrienden en andere community members helpen, alhoewel dit soms nog een uitdaging was om mensen te vinden die deze arbeid vrijwillig voor hun gemeenschap wouden verichten. Met een fijn muziekje en voldoende water en fruit werden er bergen werk verzet (letterlijk). Het werk was zwaar maar door de eenvoud ervan had het ook wel een bepaalde therapeutische waarde.

Om de zonnepanelen op het mounting structure te plaatsen hebben, moeten we dit op een veilige manier kunnen doen. De ladders die hier typische worden gebruikt zijn aan de gevaarlijke kant en niet geschikt om grote gewichten te dragen, zoals onze panelen van 41kg per stuk! Hiervoor besloten we een ladder te bouwen met hout dat aanwezig was. Het was een toffe uitdaging om een werkende een veilige ladder te maken en alhoewel hij nogal zwaar is, is hij al veel van pas gekomen.

Bedankt om te lezen en tot de volgende blog!