Met 2 vertrokken we terug naar Mael in een volgepropte wagen met onze nieuwe aanwinst: een buis die tegen onderdruk bestand is. We werden zoals gewoonlijk afgezet op het kruispunt van de weg Jaén-La Cascarilla en de weg naar Miraflores (een goeie 500 m lager). Door het regenweer was de weg naar beneden niet in goede staat, en moesten we dus te voet naar beneden, ja beiden met een zware buis in onze nek. Nu ja, gelukkig was het nog steeds naar beneden. 😉

Terwijl we terug begonnen met onze eerste testen te doen, werden de laatste voorbereidingen van de opstart van de Hydro in La Buitrera uitgevoerd. Laura  zorgde ervoor dat de turbine klaar stond om te draaien. Een uitlijning tussen de assen en de generator en daarnaast was ze nog een helpende hand bij de laatste werkjes van het constructie team.

Vrijdagavond hadden we afgesproken met Padre Paco in de Casa de Voluntarios. Hier hebben we besproken hoe Humasol en Vima (Vicariato y cuida del medio ambiente/kerkelijke organisatie die ook zorgdraagt voor de natuur) hoe we samen beter kunnen samenwerken in de toekomst en welke projecten het best kunnen doorgaan volgend jaar. Zo werd ook het idee van de zonnedrogers nog meer aangewakkerd. Mensen beginnen te begrijpen dat zonnedrogers voor een betere kwaliteit zorgen van de bonen, maar weten niet hoe ze best alles opbouwen en hoe ze hun warmte optimaal kunnen benutten terwijl de luchtcirculatie steeds blijft onderhouden.

Zaterdagavond werd er ook al een kort afscheidsfeestje gehouden. Samen met de Yapango’s hebben we eerst terug wat ideeën voor volgende jaren overlopen en natuurlijk een toffe avond met Llonque (lokale likeur) beleefd.

Genoeg plezier, er moest nog genoeg gebeuren in de laatste dagen. De laatste metselwerken van de Hydro in La Buitrera had in het weekend genoeg tijd voor te drogen, dus ‘le moment suprême’ kon gaan gebeuren. Zondag werd hiervan een eerste opstart gedaan en kon er uitvoerig getest worden. In La Cascarilla werden de laatste metingen gedaan van de familiehydro en filmpjes gemaakt hoe alles werkt. Ons resultaat? Een eerste goed functionerende prototype van de Familiehydro! Ook weten we waar de problemen zitten om een verbeterde versie op de markt te brengen. En natuurlijk eindigden we met Mael en Ronald te bedanken voor de hulp en kennis die ze ons hebben gegeven!

Als laatste stap van ons vrijwilligerswerk hebben we samen met de andere teams en lijst gemaakt hoe alles moet onderhouden worden en wat ze moeten doen indien er problemen zich voordoen met de Hydro. Jordy en Louis, twee personen van het constructieteam, zullen de komende maanden ervoor zorgen dat alle taken afgewerkt zijn en de uitleg van de Hydro nogmaals duidelijk wordt overgebracht. En uiteindelijk een laatste afscheidsfeest om te vieren dat de Hydro het volledige dorp zal kunnen voorzien van elektriciteit.

Aan alle liedjes komt jammer genoeg steeds een eind. Het feit dat we deze prachtige mensen hier moeten achterlaten is echt een pijn in ons hart. Maar al deze mooie momenten en ervaring zullen we voor altijd met ons meedragen, en we zullen zeker nog contact opnemen met al deze mensen!

Bij deze sluiten we de blogposts af. Bedankt om ons te volgen en te steunen! We blijven hier nog  eventjes om ons mooi avontuur af te sluiten met eventjes uitblazen en rondtrekken in het prachtige Peru!