+32 (0) 485/634.592

For English, click here.

Zoals de titel al zegt is het hier tijd voor het echte werk. Als theoretisch ingenieur in wording is het belangrijk om zelf ook eens een schup (pelle), pioche, …. in handen te hebben en er dan, als het even kan, nog echt mee te werken ook. Dus, met die ingesteldheid begonnen we onze gracht voor onze hoofdleiding te graven. Wat een werk! De rotsen in de bodem maakten het enorm zwaar, maar met ons vijf, veel goesting en nog meer energie, verzetten we een hoop aarde. Blanken die zelfs op zondag werken is trouwens ook een hele attractie voor de locals, met een aanmoedigende ‘Bon travail’ staken ze ons telkens een hart onder de riem.

Eens de gracht gegraven kon het volgende werk beginnen. Een zwembad! Aangezien de mensen hiet niet kunnen zwemmen lijkt het ons zeer educatief verantwoord hier een openbaar zwembad te bouwen. Op die manier wordt de boerderij nog belangrijker als ontmoetingscentrum, de impact is dus niet te onderschatten. Oké nee, de vorige drie regels zijn niet helemaal waar, maar we hebben er al te veel mopjes over gemaakt, dus het moet hier wel vermeld worden. Het echte doel van onze trou van 10 bij 3,5m is filtrage. Aangezien we met druppelirrigatie gaan werken is het noodzakelijk dat het gebruikte water voldoende proper is. Het meerwater komt niet in aanmerking, tenzij het gefilterd wordt. Dit gaan we nu doen door middel van de grondlagen, een natuurlijke filter. Daarom is ons ‘zwembad’ noodzakelijk voor onze installatie.

Zet een legertje broeders, tuinmannen en nog wat ingenieursstudenten in het gat en dat gaat wel vooruit. Totdat de pomp het begeeft natuurlijk en je tot je knieën in het water staat, dan is het ook wel weer eventjes gedaan ;).

Om de haalbaarheid van onze theoretische ideeën na te gaan is het altijd nuttig om naar werkende systemen te gaan kijken. Zo kwamen we terecht op een landbouwschool, die zich perfect in België zou kunnen bevinden. We zagen watertorens klein en groot en werkende druppelirrigatiesystemen en waren hierdoor positief verrast. Een groot verschil is wel dat al hun componenten in Europa of de VS aangekocht zijn. Voor ons project willen we echter alleen lokaal beschikbaar materiaal gebruiken zodat ook de gewone boeren een systeem kunnen aankopen en onderhouden.

Er is jammer genoeg ook wat negatief nieuws. Onze pomp is aangekomen en het is de foute…. modelnummertjes lezen, moet dat nu echt, zoveel verschil kan dat toch niet maken? Euhm ja, toch wel? Het moet gezegd zijn dat het merk van de pomp wel al juist was, dat is toch een begin. Onze pompzoektocht gaat dus nog steeds verder.

De afgelopen week zetten we ook de eerste zelfstandige stapjes (zonder reisbureau frère Pierre) in onze nieuwe wereld. We wandelden naar Parakou centrum en vonden de internationale markt. Veel lawaai, mensen, geuren, kleuren,… We zochten alle nodige ingrediënten voor een typische Belgische maaltijd. Stoofvlees, frieten en bier! En ja, de broeders zijn helemaal gewonnen voor dit lekkere gerecht. (Waarschijnlijk zijn ze stiekem ook  heel blij als er iets anders dan rijst of pasta met tomatensaus op tafel komt). (Dit is tevens ook een hint voor het thuisfront, de eerste week liever geen rijst of pasta, uitgezonderd lasagne :p ). Onze Belgische feestdag werd een echte topper, waarschijnlijk één van de eerste feestjes op de boerderij. Blij dat wij daar deel van mochten uitmaken!

Onze tweede zelfstandige uitstap was van iets toeristischere aard. Een bezoekje aan een hotel met zwembad om alle niet-bestaande zorgen van ons af te zwemmen.

Om ons echt helemaal thuis te voelen hebben we vanaf nu ook echte, traditionele kleding. Bij de kleermaker moest alles gepast worden en de laatste aanpassingen werden gedaan zodat de kleding perfect zat. (vooral bij Ona was dit nog een hele opgave!) Zondag trokken we dan als echte Beninezen naar de mis. 😉

Zo, nu zijn jullie weer up to date.

Voor extra foto’s en belevenissen, bekijk zeker de blog van PV Awareness.

A la prochaine

Simon & Ona