+32 (0) 485/634.592

29 juni, de dag dat we naar Benin vertrekken! Na een uur vertraging op de trein (hoe kon het ook anders), wat vertraging in Parijs en een toch wat spannende vlucht, kwamen we veilig aan in het tropische Benin. Uiteraard was dit niet het einde van een vermoeiende dag, er ontbrak namelijk nog één bagagestuk… Achja, Willem-Jan heeft na 2 dagen uiteindelijk weer een propere onderbroek kunnen aandoen. We werden bij AMCES, te Cotonou, warm ontvangen (gelukkig met airco). Eerste indruk: hectisch, warm, hectisch!

Na een eerste nacht in onze “hemelbedden” zijn we Cotonou gaan verkennen. Als levende bankbiljetten wandelden we door de stad terwijl er 1000 ogen op ons gericht waren. Ja, overal was er chaos! Maar de volgende dag lieten we deze stad ook weer voor gezien. Met een bomvolle bus (gelukkig met airco) knalden we al toeterend tegen 130 km per uur over een matig onderhouden weg naar Parakou. Na 7 uur waren we er eindelijk!

We werden onthaald als prinsen en prinses door de broeders, die ook al een héél erg lekkere maaltijd voor ons bereid hadden (ja, ze kunnen goed koken, dus vermageren zullen we hier niet). Wat een prachtig verblijf hebben ze gebouwd voor ons, wat een mooie boerderij, wat een schattige beestjes, wat een prachtige natuur, wat een enthousiasme! En de watertoren die ze hier afgelopen maanden hebben gebouwd, ziet er superprofessioneel uit.

De eerste dagen hebben we vooral kennisgemaakt met elkaar, de projecten overlopen met de broeders en een planning gemaakt. Ook hebben we wat gesproken met Benineese studenten die hier net hun stage hebben afgerond. We hebben een rondleiding gehad in een weeshuis en in het ziekenhuis van Boko, om gelijkaardige irrigatie- en zonnepanelensystemen te bekijken. Daar is ook een tweeling (Ona en Tom) meteen naar ons vernoemd!  🙂 Een (paar) pintje(s) van 60 cl drinken met de chef van het weeshuis maakte de avond helemaal chouette!

Zondag trokken we naar de mis met de broeders van de boerderij. Maar wat een gezellige en plezante viering was dat! Zingen, tamtam… Achteraf zijn we toe(uit)gelachen geweest door de jongeren bij onze eerste Afrikaanse danspasjes. Maar tegen het einde van de 2 maanden gaan we “Alors Tu Penses Que Tu Peux Danser” hier los winnen!

De blog afsluiten doen we met een weetje: “Tom”, ça veut dire “problème, problème”. Tot zover is er gelukkig nog niets van waar…

A la prochaine!

Willem-Jan (vanaf heden “William”), Ona, Tom, Simon & Cedric