Javascript is required to view this map.
Bouw van een windturbine in La Cascarilla, Peru, 2010
Doel:
Ontwerp en bouw van een windturbine in La Cascarilla, Peru. De elektriciteit die de windturbine levert zal gebruikt worden om de lokale school van energie te voorzien (voor koelkasten, kopieermachines, computers, ...).
Belangrijke Mijlpalen:
Academiejaar 2009 – 2010: Ontwerp
7 juli - 1 september 2010: Bouw ter plaatse
Projectstudenten:
Dries Allaerts
Laurens Coox
Projectverantwoordelijken:
Joris Van Steenwinkel
Project Partners:
Solidariteitsgroep La Cascarilla
Volens vzw
VIMA
Projectbeschrijving:
Net als de waterkrachtturbine moet de windmolen zorgen voor elektriciteit in La Cascarilla. Die elektriciteit dient om de plaatselijke school van energie te voorzien, met het oog op verlichting en het aandrijven van elektrische apparaten zoals computers, audiovisuele toestellen, keukengerei, etc. Afhankelijk van de lokale noden en omstandigheden kan de windmolen eventueel ook gebruikt worden om batterijen op te laden, maar het primaire doel is altijd elektriciteitsvoorziening voor de school. Dit moet in samenwerking met de waterkrachtturbine gebeuren, want een enkele windturbine levert een veel te variabele spanning om te kunnen dienen als nuttige bron van elektrisch vermogen. De waterkrachtturbine kan daarbij als basis van het elektriciteitsnet fungeren, aangezien die een groter en constanter vermogen levert. Het aandeel van de windmolen bedraagt daarbij iets van een 300 W gemiddeld vermogen.
Aan alle projecten in La Cascarilla is ook een sensibiliserend luik verbonden. Het is de bedoeling de plaatselijke bevolking te tonen dat energie niet duur hoeft te zijn, en dat ze er zelfs zelf voor kunnen zorgen. In La Cascarilla was er al een elektriciteitsnetwerk, maar veel meer dan infrastructuur was het toen niet. De elektriciteit die er ligt, is duur, komt van het buitenland en was toen nog niet aangesloten. De inwoners staan er dan ook eerder sceptisch tegenover. Om hun elektrische apparaten aan te drijven, gebruikten de mensen in La Cascarilla altijd benzine- of dieselgeneratoren. Zo zijn er een paar televisies in het dorp, en gebruikt bijvoorbeeld de timmerman van het dorp ook een dieselgenerator om af en toe wat zwaardere gereedschappen mee aan te drijven.
Projectuitvoering:
Na 8 maanden voorbereiding in België gingen de stagiairs met hun volle gewicht tegenaan om tijdens juli en augustus die windmolen te bouwen. Dat was niet altijd even makkelijk, niet in het minst door de geografisch moeilijke omstandigheden. La Cascarilla zelf ligt in de bergen, op ongeveer 2100 meter hoogte en op een twintigtal kilometer van Jaén, de dichtstbijzijnde stad. De rit van Jaén naar La Cascarilla (of omgekeerd) ging over onverharde weg langs vele kronkels en over verscheidene bergruggen. De reistijd was dus al makkelijk anderhalf uur of meer.
Alle taken die ietwat technisch waren, moesten in Jaén gebeuren, gezien het gebrek aan elektriciteit in La Cascarilla en vooral de beperkte gereedschappen die er beschikbaar waren. Alle onderdelen van de windmolen (behalve de wieken) moesten dus in Jaén aangemaakt worden en vervolgens naar La Cascarilla vervoerd worden (en dat was meestal geen sinecure). De wieken werden besteld bij een speciale glasvezelfabrikant in Chiclayo, een stad op een dikke halve dag rijden van Jaén. Dat was uiteindelijk toch niet zo'n evidente zaak als gedacht, zeker niet het transport van de wieken van Chiclayo naar Jaén. Logistiek is meer dan eens de beperkende factor gebleken tijdens de projecten. Gelukkig kregen de stagiairs dankzij de lokale partner logistieke steun van de stad Jaén. Maar de stiptheid die de gemiddelde Belg aan de dag legt (of alleszins verwacht), is in Peru vaak moeilijk terug te vinden. Een Peruaan die zegt: "Dat komt in orde, maandag is het klaar," bedoelt eigenlijk "Dat komt in orde, dinsdag is het klaar". Helaas kan het evengoed vrijdag zijn en met wat pech zelfs zondag. Het project liep na een tijdje dan ook al vrij ver achter op schema.
Resultaten en Opvolging:
(Ondervonden hindernissen / resterende:)
• De generator bleef drie weken te lang bij de douane liggen omwille van ongeldige volmachten.
• De logistiek ter plekke was heel moeilijk te regelen.
• De rotor van de windturbine is na vertrek gesneuveld in een zware storm.
ii. Korte termijn oplossingen/acties:
• De generator ter plekke zelf gaan ophalen bij de douane.
iii. Lange termijn oplossingen/acties:
• Een Humasol-team is in 2011 de kapotte windturbine gaan onderzoeken, en op basis van die informatie zal hij door een team in 2012 gerepareerd worden (op basis van een analyse van de problemen en een verbeterd ontwerp).
Persoonlijk verhaal van een project student:
Cliché of niet, ik heb enorm genoten van mijn stage in Peru. Het was hard werken, maar er was zeker ook tijd voor ontspanning. En maar goed ook, want Peru is een te mooi land om er na afloop niets van gezien te hebben. Uiteraard heb ik veel technische zaken bijgeleerd, maar daarnaast heb ik me ook op persoonlijk vlak kunnen ontplooien. Ik heb enorm veel nieuwe mensen leren kennen, mensen die vaak goede vrienden van me zijn geworden. Vrienden voor het leven zelfs. Samen lachen, maar ook samen vloeken. Die momenten zijn degene die mij het meest zijn bijgebleven.
Natuurlijk was het niet altijd rozengeur en maneschijn. Vaak kwamen we tegenslagen en problemen tegen, maar dan waren er altijd genoeg helpende handen om daar iets aan te doen. Toch waren er een aantal hopeloze momenten, waarop een oplossing zo ver weg leek dat het bijna een verloren zaak was. Maar ook daar hebben we uiteindelijk toch steeds een mouw aan kunnen passen. Die enkele minder leuke momenten horen er echter bij, en ze verdwijnen in het niets naast de vele fantastische herinneringen. Ik zou in elk geval mijn stage meteen opnieuw doen als ik opnieuw voor de keuze zou staan.
Laurens Coox
|
Volens vzw |
Solidariteitsgroep La Cascarilla |
Vicariato del Medio Ambiente |
»
Humasol vzw - Making renewable energy technologies accessible to everyone.
All rights reserved © 2013