Blogs

How better to inaugurate a blog than with a short introduction and some good news?

This summer, two fellow students (friends is actually more accurate by now) and I are going to Peru for a project of the NGO Humasol. The plan is to install Electronic Load Controllers (ELC's). What is an ELC? In short:

Humasol and its local partners have installed several small hydro turbines in isolated mountain villages in Peru, generating electric energy for people who otherwise wouldn't have any. The goal of the ELC is to transform the random voltage coming out of the turbines, into a stable 220V at 60Hz. It does this (roughly) by constantly (120 times per second) comparing the power offered by the turbine to the power demanded by the village, and disposing of excessive power in dumploads (read: resistors in an upgraded bathtub).

I’ve thought several times in recent weeks: ‘electricity is so complicated!’. You could read in the previous blog post that I tested a concept for connecting the solar panels with the batteries and the pump. This test went well and has given some clarity for connection possibilities.

Unfortunately the connection that I had developed was not possible. There were 2 reasons for this problem. The first problem was that 96V DC voltage is very high, and also that there are components with a similar system (MPPT) connected in parallel. After I have listened to manufacturers of charge controllers, they said indeed that this connection is technically not possible.

Meanwhile, we’ve done a Humasol presentation and a review moment.

Another 2 weeks have passed and via my blog I would first like to thank a few sponsors. The award ceremony of HidroPlus Pidpa was on Sunday March 10 and my project of Uganda also received a price so many thanks to Pidpa. This award would not be possible without the sponsorship of the city Herentals, thanks a lot for the financial support.
Also a special thanks to Umicore that supports several Humasol projects this year, including mine.

In addition to all this sponsorship, we, the humasol students, have sold muffins at the Theokot and at Group-T. Because of the enthusiasm and the dedication of what we love to do, we sold all 300 muffins. Unfortunately, the next day I was feeling a little ill, maybe because I bought, and ate, too many muffins. Thursday, Friday, Saturday and Sunday I made sure I got better as fast as I could so I was able to continue working this week with great force.

These first 3 weeks internship passed so fast!
I found that the internship that I do this year, should mean something to others. Since I’m in a technical education and I was interested in development, Humasol just seemed perfect!
After that I had assigned to the Humasol project in Uganda and filled out some papers for school I was able to begin the development of the project.

Now, 3 weeks later, the exploration of possibilities is completed.
The power of the sun in Tororo is been reviewed, the possibilities of pumps have been reviewed and the first diagrams are drawn.
This week, I visited Batibouw for finding some more interesting information. (It is SO BUSY in those halls in Brussels) The information that we had found has been proven useful relating to the solar installation. Especially how the batteries should be linked to this installation. Next week, I am exploring this field further.

Was af en toe de themesong van deze week!

Eerst en vooral voor de trouwe volgers van de blog (als die er al zijn), mijn excuses voor het gebrek aan leesvoer de afgelopen maand! Als we al in Jaen waren (en dus toegang hadden tot internet), ontbrak de tijd om blogs te schrijven tussen het douchen (Elke keer een half uur om de knopen, lijm en verf uit mijn haar te krijgen...), eten en slapen door.

En uiteindelijk blijkt dat minieme kleine werkje van een grid-tie inverter aansluiten toch moeilijker dan verwacht. Na een heel deel experimenteren, doorbranden, opnieuw repareren en weer doorbranden hebben we het opgegeven. Gelukkige hebben we een elektronische ingenieur die een nieuwe kan installeren wanneer wij er een bestellen. Zelf hebben we geen tijd om te wachten op de aankomst hiervan.
In alle geval werkt de waterkrachtturbine (die sowieso meer energie levert dan de windmolen) en dus hebben we Jaen verlaten met een gerust gevoel. Het afscheid nemen was best zwaarder dan verwacht; vooral van de Yapango`s.
Tussendoor aangevallen geweest door 2 honden. Ik wilde een mens helpen met koffie inladen, maar zijn huis is blijkbaar goed bewaakt. Gelukkig sloegen de eigenaars die beesten op tijd weg. Het zal me leren vriendelijk te zijn.

Net de dorpsfeesten achter de rug; toch een belevenis. Geslapen en gewerkt is er niet al teveel, gedanst des te meer. Het grootste werk was het testen van de waterkrachtcentrale die nu al 4 dagen op rij werkt. Hij is nog niet ideaal afgestemd, maar kan toch al een kopiemachine van 1400 Watt laten werken. Hopelijk is hij vertrokken voor nog een jaar of 10.

En het werk gaat verder! De laatste kapotte buis van de waterkrachtcentrale is vervangen en versterkt. We wilden de centrale pas opstarten wanneer de belangrijke mensen van La Cascarilla tijd hadden en dus hielden we ons een voormiddagje bezig met oogsten van koffie. Daarna hebben we de centrale opgestart en hij heeft de hele nacht gewerkt! Onze blender begon wel wat te roken toen we hem in het stopcontact staken, maar dat was waarschijnlijk omdat het voltage nog niet goed was afgesteld. Alles samen hebben we zowat 500W kunnen laten werken. Volgende keer proberen we opnieuw met wat meer apparaten.

Want werken doen we hier, en hard!

Een blogpost die ik maandag of dinsdag geschreven heb maar wegens tijdsgebrek nog niet online had kunnen zetten:

Vorig weekend zijn we dan ook vertrokken om ons eventjes te ontspannen in Piura en Mancora. De toerist uithangen, goed eten, zwemmen, surfen en salsa dansen! Ondertussen al weer terug hard aan het werk.
Voor de trouwe facebook-volgers is het al geen nieuws meer: het eerste paneel werkt! Gisterenavond hebben de plantjes in de tuin van casa de voluntarios nog warm water gekregen... :) In ieder geval: Ann en ik waren superblij toen we de thermometer 55 graden celcius zagen aangeven (met nog veel te veel water voor 1 paneeltje) enkele dagen geleden!

Alleen maar goed nieuws te melden eigenlijk: het testpaneel werkt, de andere panelen zijn klaar voor assemblage in San Pedro, de auto is geregeld en het materiaal staat veilig opgeborgen bij Yapango.

Weer even geleden dat ik nog geblogd heb. Er is dan ook veel gebeurd. Vorige week vrijdag is de structuur van de windmolen eindelijk afgeraakt. Het assembleren en balanceren van de wieken en de detangler vormden de laatste moeilijke punten.